| Z A P R A S Z A M Y na FORUM Kownatki Beer Center |
_______________________Pięknego sobotniego poranka, dnia 1 maja, kameralny oddział kajakarzy, uzbrojony w cierpliwość w temacie: co przyniesie sezonu nowego początek, osiodłał się w 14 osobowego mikrobusa i zaczął podążać na północ kraju. Tam podobno niegdyś, w okolicach Nidzicy, widziano źródła rzeki Wkry, której to szlak oddział postanowił ujarzmić w czasie długiego weekendu. Na miejsce do miejscowości Piątek oddział dotarł w sobotę, trochę późniejszym 'rano', około godziny 11.
Tam też, wspomagany nawigacją satelitarną, odnalazł nas po ciężkich zmaganiach wynikających z nierozróżnialności przez satelity lewego od prawego brzegu rzeki, Michał Makówka, który to, podobnie jak i prowadzony zwykłą ziemską mapą cały pęczek przesympatycznych, wytrawnych Imprezowiczów, dowożących w trybie indywidualnym na miejsce zdarzenia Martusię, miał pod prąd. Opóźnienia w lokalizowaniu miejsca rozpoczęcia Imprezy oraz nielicznych uczestników liczne zbłądzenia, których próba opisania w skróconej formie została podjęta w zdaniu poprzednim, wyniknęły - jak później ustalono - ze skrzyżowania zbyt dokładnego opisu miejsca zrzucenia kajaków na rzece Wkrze w Piątku (Piątkach) w sobotę z dość skomplikowanymi trajektoriami satelitów, biorących udział w wyliczaniu pozycji tegoż miejsca startu na rzece.
Sprzęt został sprawnie rozładowany oraz wrzucony do wody razem z kajakarzami jeszcze przed południem. Już po krótkim czasie płynięcia wiadome było, że zakończenie etapu zostało ustalone zbyt pochopnie - pogłębianie górnego odcinka Wkry wiosłami szło nad wyraz mozolnie, aczkolwiek zakończyło się. Etap został pokonany za pomocą silnej woli każdego uczestnika, przy moście Wola - Zakrzewko. Cały oddział dopłynął i wygłodniały dzielnie przemierzał zaciskając kajaki w zębach nadwkrzańskie łąki, aby po krótkiej podróży busikiem pochłonąć pierwszy sobotni gorący posiłek.
_______________________Szybkie rozdanie zamków.. znaczy domków, tj. kluczy do zamków domków. Potem to już była sama sielanka. Najpierw kosmiczny zachód słońca na pomoście, później piwko pod domkiem.. a droga zarówno z domku na piwko, jak i do domu nie była łatwa ... i ogólna integracja :-) i tak aż do kolejnego etapu - w końcu to spływ.
_______________________Rankiem w niedzielę oddział uległ nie do końca obudzeniu i wywiezieniu ponownie na zimną i mokrą rzekę. Po integracji dnia wczorajszego był on mniej kompletny o równowartość trzech domków. W związku z tym na wodę zeszliśmy w bardzo okrojonym składzie.
Warunki atmosferyczne dawały nam popalić obfitym deszczem przeplatanym niekulistymi piorunami oraz utratą łączności zarówno z bazą noclegową "Kownatki Beer Center", jak i z centrum dowodzenia rozproszonego po terenie całego kraju, ze swoimi siedzibami głównie w Olsztynie i Warszawie. Ponieważ sytuacja na wodzie stawała się coraz bardziej kretyńska:) poziome strugi deszczu były skutecznie odpierane salwami śmiechu, co było jedynym naszym ratunkiem. Tutaj podziękowania znanej z poprzednich wypraw Ribce, która z powodu braku możliwości wzięcia udziału w akcji, starała się zapanować nad warunkami meteorologicznymi z poziomu centrali. Bardzo dzielnie przekazywała gorące informacje drogą telefoniczną.
Po akcji spłynięcia zakończonej sukcesem, skorumpowaniu sprzętu stalowymi linami za mostem w Nowym Dworze (Nick) oraz umieszczeniu Oddziału w busiku, przywitało nas rozpromienione słoneczko, a w "Kownatki Beer Center" ciepła micha, ledwo ciepły Michał Makówka oraz gorące brawa leniwców, którzy zarządzali akcją przez stałe łącze grillowe.
Tak rozpoczął się ostatni, piękny wieczór integracyjny, którego jednym z bohaterów był nasz informatyk Siergiej, próbujący z-hackować (przyp. red. dla osób niezwiązanych z branżą: włamać się) dla przez 3 godziny własny domek, z powodu skończenia się ważności klucza do zamka, poprzez jego złamanie. Swój ślad w życie ośrodka wniósł Michał Makówka, który urywającym się zderzakiem swojego mało opancerzonego małego, czarnego wehikułu przeorał połowę ośrodkowego trawnika. Zderzak został głęboko zakorzeniony w ośrodku.
Dnia ostatniego, po wymieceniu domków, niezależna od mikro-busa mikro-częć Imprezowiczów pozwoliła sobie oddalić się w kierunku Warszawy, pozostała część po kolejnej ciężkiej nocy nie do końca wiedziała, w którą stronę płynąć. Tak oto wszyscy dotarli do mety, a nawet i do Warszawy.
* * * * * * * *
Z fajniejszych momentów, które odcisnęły piętno na moim życiu, był załadunek do autokaru po zakończonym etapie. Marta zapytała, czemu mam taka głupią minę, stoję przy drzwiach i nie wsiadam do autokaru... nie mogłem wsiąść, gdyż ten wturlał się na lekko pochyłym terenie na moją stopę - od tamtej pory szybciej pływam żabką. _______________________
Jury w składzie wskazującym na czynny udział w Imprezie przyznały ex aeqo:
Dwie ważki grillowane:
- Siergiejowi za złamanie ważnego klucza, będącego przepustką do jego ostatniego noclegu
oraz
- Michałowi Makówce za pozostawienie znacznej części swojego pojazdu na trawniku, poprzez jego zahaczenie o nieprzystrzyżoną kępkę i urwanie .
_______________________Jeżeli Uczestnicy, bądź osoby obserwujące nasze dziwne zachowanie z zewnątrz mają inne propozycje przyznania ważek grillowanych za nieznane dotychczas bądź nieujawniane czyny innych Uczestników - proszę o zgłaszanie kandydatur.
Andrzej Szwed _______________________
Zdjęcia dzięki ciężkiej pracy i uprzejmości Michała Makówki oraz Tadeusza Koreckiego
|
_sm.JPG "05020018 (2).JPG")
_sm.JPG "05020019 (2).JPG")
_sm.JPG "05030002 (2).JPG")
_sm.JPG "05030003 (2).JPG")
_sm.JPG "05030012 (2).JPG")
){kind=link}
ostatnia aktualizacja: 11.10.2004 Andrzej Szwed
Warszawa 2002 - layout by tsar(c)